تفاوت لیزکننده و آنتی بلاک در فیلم‌های پلیمری چیست؟

مستربچ لیزکننده (Slip)

    میزان لیزی یا در اصطلاح میزان سرخوری فیلم یا قطعه پلاستیکی، یکی از فاکتورهای عمل‌کردی محصولات پلیمری است که با پارامتر ضریب اصطکاک نسبت عکس دارد. سطح پلیمر دارای ضریب اصطکاک (CoF) بالا است و به‌طور ذاتی تمایل زیادی به چسبیدن به یک‌دیگر و سطوح فلزی دارند. این ویژگی می‌تواند در حین فرآیند تولید و هنگام استفاده از پلیمرها در کاربرد نهایی، مشکلاتی در حین رول کردن فیلم‌ها (شکل 1)، باز کردن کیسه‌های نایلون، عملیات بسته‌بندی، دوخت و برش فیلم و آزاد شدن قطعه پلیمری از قالب را پدید آورد. امروزه برای حل این مشکل در صنعت، از مستربچ لیزکننده (Slip Agent) که نوعی ترکیبات آلی هستند استفاده می‌شود.

تفاوت مستربچ آنتی بلاک و لیز کننده

برای کاهش نیروی برشی بین دو سطح از مستربچ لیزکننده استفاده می­شود که در واقع استفاده از آنها سبب می­شود که دو سطح بتوانند به سادگی روی هم سر بخورند. اما جهت کاهش نیروی عمود بر دو سطح، آنتی بلاک‌ها را مورد استفاده قرار می­دهند و در واقع این امکان را فراهم می­کنند که دو سطح بتوانند نسبت به یک دیگر به راحتی باز شوند.

میزان لیزی یا در اصطلاح میزان سرخوری فیلم یا قطعه پلاستیکی، یکی از فاکتورهای عملکردی محصولات پلیمری است که با پارامتر ضریب اصطکاک نسبت عکس دارد. سطح پلیمر دارای ضریب اصطکاک (CoF) بالا است و به‌طور ذاتی تمایل زیادی به چسبیدن به یک‌دیگر و سطوح فلزی دارند. این ویژگی می‌تواند در حین فرآیند تولید و هنگام استفاده از پلیمرها در کاربرد نهایی، مشکلاتی در حین رول کردن فیلم‌ها، باز کردن کیسه‌های نایلون، عملیات بسته‌بندی، دوخت و برش فیلم و آزاد شدن قطعه پلیمری از قالب را پدید آورد. امروزه برای حل این مشکل در صنعت از مستربچ لیزکننده (Slip Agent) که نوعی ترکیبات آلی هستند استفاده می‌شود.

یک دسته از افزودنی‌ها که عملکردی شبیه لیزکننده‌ها دارند، آنتی بلاک‌ها (Anti-Blocks) هستند که از تجمع یا چسبیدگی فیلم‌ها بر روی یک‌دیگر جلوگیری می‌کنند و در اصطلاح، بازشوندگی آنها را بهبود می‌بخشند. آنتی بلاک‌ها شامل ترکیبات مختلف معدنی و آلی هستند. ترکیبات معدنی با ایجاد زبری در سطح فیلم، از تماس پلیمر با پلیمر جلوگیری می‌کند و ترکیبات آلی با کاهش ضریب اصطکاک سطح، میزان بازشوندگی آنها را بهبود می‌بخشد. برخی ترکیبات آلی به‌طور هم‌زمان خاصیت لیزکنندگی و آنتی بلاک دارند.

عوامل تاثیرگذار در انتخاب آنتی بلاک-لیز کننده

۱- اگر فیلم پلیمری از ابتدا نیاز به سُرخوردگی بالا داشته باشد مانند کیسه‌هایی که در تولید دچار چروک شدگی می‌شوند یا بلافاصله پس از فرآیند تولید، دوخت و برش می‌شوند، از عامل‌های لیزکننده‌ای  استفاده می‌شود که به سرعت به سطح مهاجرت می‌کنند.

۲- اگر فیلم پلیمری در فرآیندهای بعد از تولید نیاز به سُرخوردگی بالا داشته باشد همچون فیلم‌های شرینک از لیزکننده‌هایی با سرعت مهاجرت به سطح کم در مقادیر زیاد استفاده می‌شود.

مستربچ آنتی بلاک (Anti-Block)

    یک دسته از افزودنی‌ها که عمل‌کردی شبیه لیزکننده‌ها دارند، آنتی بلاک‌ها (Anti-Blocks) هستند که از تجمع یا چسبیدگی فیلم‌ها بر روی یک‌دیگر جلوگیری می‌کنند و در اصطلاح، بازشوندگی آنها را بهبود می‌بخشند. آنتی بلاک‌ها شامل ترکیبات مختلف معدنی و آلی هستند. ترکیبات معدنی با ایجاد زبری در سطح فیلم، از تماس پلیمر با پلیمر جلوگیری می‌کند و ترکیبات آلی با کاهش ضریب اصطکاک سطح، میزان بازشوندگی آنها را بهبود می‌بخشد. برخی ترکیبات آلی به‌طور هم‌زمان خاصیت لیزکنندگی و آنتی بلاک دارند.

 لیزکننده نیروی برشی بین دو سطح را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود دو سطح بر روی هم سر بخورند. از طرف دیگر، آنتی بلاک نیروی عمود بر دو سطح را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود که دو سطح از همدیگر باز شوند.

عوامل تأثیرگذار در انتخاب لیزکننده و آنتی بلاک

    1- اگر فیلم پلیمری از ابتدا نیاز به سرخوردگی بالا داشته باشد، مانند کیسه‌هایی که در تولید دچار چروک‌شدگی می‌شوند یا بلافاصله پس از فرآیند تولید، دوخت و برش می‌شوند، از عامل‌های لیزکننده‌ای استفاده می‌شود که به‌سرعت به سطح مهاجرت می‌کنند.

    2- اگر فیلم پلیمری در فرآیندهای بعد از تولید نیاز به سرخوردگی بالا داشته باشد، هم‌چون فیلم‌های شرینک، از لیزکننده‌هایی با سرعت مهاجرت به سطح کم در مقادیر زیاد استفاده می‌شود.